Olimpiyatçıyım ve Mutluyum

Standard

Tübitak Matematik Olimpiyatları na çalışan insanlar pişman olur mu? Olursa neden olur? Olmayanlar neden olmuyor?

Olimpiyat çalışan öğrencilerde iki farklı pişmanlık görülebilir. Birincisi keşke çalışıp daha iyi bir madalya alsaydım, yahut daha çok çalışıp takıma girebilseydim falan.. İkincisi bu kadar çalıştık ne elde ettik, keşke başka şeylere de vakit ayırsaydım türünden bir pişmanlık.. İlk pişmanlıktan değil ikincisinden bahsedeceğiz.

olimpiyatlarda-başarılı-olamıyorum yazımızda bu konudan biraz bahsetmiştik. Matematikte çok iyi olup lise döneminde madalya alamama ihtimalin var muhakkak. Olimpiyat çalışırken temel hedefleri madalya olanlar, eğer
madalya alamazlarsa olimpiyat çalıştıklarına pişman olabilirler. Olimpiyat çalışmalarını kendini matematik alanında yetiştirmek olarak görmek lazım. Bu yetiştirmenin meyvesini lisede de alabilirsin daha sonra da alabilirsin.

Peki “Bütün lise hayatın boyunca matematik çalışmaya değer mi, biraz kendimize de vakit ayırsak nasıl olur?” diyorsanız. Şöyle deriz:

1- Kişiye göre değişir herkes matematiğe aynı seviyede meyilli yada aynı seviyede meraklı olmayabilir. 1-2 sene yada 2-3 sene olimpiyat çalıştıktan sonra sıkılırsan bırak gitsin. Üniversitede de çalışırsın. Gençsin daha nasıl olsa. Zaten matematik olimpiyat konuları büyük bir kısmı itibariyle üniversitede gösterilmiyor(bu uzun bir konu burada açmayacağız). Dahası matematikle alakalı eksiğin kalmayacağı için üniversite giriş sınavlarına hazırlık sürecinde diğer arkadaşlarına göre bir adım önde olursun.

2- Ama iyi bir olimpiyat eğitimi almışsan ve takım seçme seviyesinde bir öğrenci isen durum farklı.. O zaman ailemle çok az vakit geçiriyorum, arkadaşlarla dotaya gidecektik falan gibi bahaneler senin için geçerli değil. Çünkü artık Türkiye’yi temsil edecek seviyede bir öğrencisin. Senin kendini geliştirmemen takımın seviyesinin düşmesi anlamına geliyor. Eğer ben daha kaç yaşındayım vatan millet bana uzak konular diyorsanız:
Aksine, uluslararası seviyede ülkemizin direk hatta direk olmasa da dolaylı olarak bile büyük ülkelerle
yarışır hale gelmesinde pay sahibi olmak çok gurur verici ve 4 sene boyunca gece gündüz matematik çalışmaya fazlasıyla değer.
Uluslararası sınavdan dönen hangi öğrenciyle konuşsanız aşağı yukarı şu yorumları alırsınız, “Keşke üniversiteye bir sene geç gitsek de bir kere daha IMO ya gidebilsek?!”. Böyle düşünmelerinin sebebi ülkemizi temsilden dolayı gelen mutluluk ve daha iyi çalışıp ülkemize daha iyi bir derece getirme arzusudur. Bu arzu da yazının başındaki birinci tip pişmanlığa giriyor zaten

3- Tabi gece gündüz çalışma ifadesi bazıları için abartılı sayılabilir, çoğu olimpiyatçı asosyal olmayı sevdiği için de gece gündüz çalışıyor olabilir. 4 senelik olimpiyat hayatına sosyal aktiviteleri de sokup başarılı olanlar var tabi. Hatta tabiri caizse yata yata uluslararasında madalya alan öğrenciler de mevcut, bu biraz da ilköğretimden beri çalışıyor olmalarıyla da alakalı olduğuna inanıyorum. Lisede başlayıp yatarak madalya almak atık o kadar kolay olmasa gerek..

4- Son olarak: olimpiyatçı olmak bazen çok çileli olabiliyor. Fakat birşeylerin ızdırabını çekenler her zaman daha karakterli olurlar ve lisede olmasalar bile hayatta kesilikle başarılı olurlar.

Bir Yorumda Bulunun.

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s